Ramazan Sohbetleri – 4

Ramazan çoğu zaman sadece oruçla anlatılır. Oysa bu ayın asıl anlamı, insanın kendisiyle yaptığı bir mücadelede gizlidir.
Ramazan, insanın nefsini terbiye ettiği, sabrı ve ahlâkı yeniden hatırladığı bir zaman dilimidir.

Gün boyunca aç ve susuz kalmak, insanın sadece bedenini değil iradesini de sınar. Bir insan yemek bulabildiği halde yemiyorsa, suya ulaşabildiği halde içmiyorsa, bu onun iradesini güçlendirdiğini gösterir.
İşte orucun en önemli yönlerinden biri budur: İnsan kendi arzularını kontrol etmeyi öğrenir.

Ramazan aynı zamanda öfkeyi dizginlemeyi öğretir.
Gün içinde insanı kızdırabilecek pek çok durum olabilir. Fakat oruçlu kişi kendine şunu hatırlatır:
“Ben oruçluyum.” Bu söz, aslında insanın kendisini frenlemesidir. Böylece sabır ve sakinlik günlük hayatın parçası hâline gelir.

Bu ayın bir başka yönü de empati duygusudur. Açlık çeken insan, yoksulların hâlini daha iyi anlar. Gün boyu süren açlık, fakirin yaşadığı sıkıntıyı kısa süreli de olsa hissettirir. Bu yüzden Ramazan’da yardımlaşma artar, insanlar birbirine daha çok yaklaşır.

Kısacası Ramazan, insanın kendini eğittiği bir dönemdir.
Oruç sadece mideyi değil; dili, kalbi ve davranışları da disipline eder.
Belki de Ramazan’ın en büyük amacı budur:
İnsanlara sabrı, merhameti ve ahlâklı yaşamayı yeniden öğretmek.